De oudste sporen van bewoning rond Beekbergen gaan terug tot de bronstijd (ca. 3000 tot 800 voor Chr). In de buurtschap Engeland (Bruggelen) en Het Spelderholt ten westen van Beekbergen vormen de daar liggende grafheuvels hiervan het bewijs.
Beekbergen had in de 11e eeuw een kerkje in de vorm van een klein tufstenen gebouwtje. De kerk werd stapsgewijs uitgebouwd tussen ongeveer 1100 en 1550.
De buurtschappen rond Beekbergen vormden in de middeleeuwen samen een soort gemeenschap: het kerspel Beekbergen. Het schoutambt Apeldoorn dateert uit de late middeleeuwen en bestond dus aanvankelijk uit de twee kerspels Apeldoorn en Beekbergen. Het kerspel Beekbergen bestond naast het dorp Beekbergen uit de buurtschappen
Ugchelen, Hoog Buurlo, Engeland, Lieren, Voshuizen, Oosterhuizen met het latere Achterveld, Loenen en Zilven. Het kerspel Beekbergen telde rond 1500 ongeveer 350 inwoners en Apeldoorn ca. 500 inwoners.